Yaşlanmak ve Hareketsizlik

Yaşlanmak otomatik olarak güçsüzlük yaratmaz.

Hareketsizlik yaratır.

Yaşadığımız her yıl, vücudumuz ona sunduğumuz zorluklara uyum sağlamak ister. Hareket etmeyi bıraktığımızda kaslar küçülür, denge bozulur, kemikler zayıflar ve enerji azalır.

Ama bunların hiçbiri kaçınılmaz değildir.

Düzenli ve amaçlı hareket, herhangi bir takviyeden, haptan ya da hızlı çözümlerden çok daha etkilidir. Ağırlık çalışmak, yürümek, esnemek, dengeyi zorlamak ve bedeni düzenli olarak meydan okumaya sokmak sadece gerilemeyi yavaşlatmaz; vücudunu yetkin, dayanıklı ve canlı kalmayı öğrenir.

Yaşlanma beyaz saçlar ve kırışıklıklar getirebilir; ama kırılganlık getirmek zorunda değildir.

Güçsüzlük bir kader değil, hareketsizliğe teslim olmanın sonucudur.

Her hareket ettiğinde karşılık verirsin. Vücuduna hâlâ önemli olduğunu, hâlâ yanıt verebildiğini, uyum sağlayabildiğini ve gelişebildiğini hatırlatırsın.

Hareket edersen güçlü kalırsın.

Güçlü kalırsan bağımsız kalırsın.

Bağımsız kalırsan özgür kalırsın.

Gücü kesin olarak çalan tek şey hareketsizliktir.

Diğer her şey—genetik, takviyeler, şans—ikincildir.

Bugünkü seçimin, bugünkü hareketin;

sadece ne kadar yaşayacağını değil,

nasıl yaşayacağını belirler.